gün geçtikçe heyecanlanıyor, seviniyor, meraklanıyor ve aynı zamanda korkuyorum.
an geçtikçe yapacak daha fazla şeyim olduğunun farkına varıyorum.
hayatım hakkında hemen karar vermem gerektiği hakkında kendime baskı yapıyor, düşünüyor, çeşitli planlar yapıyor, çıkmaza girince "amaaaan bakalım zaman neler gösterecek" diye bir çıkış yolu buluveriyorum.

tanrım ben amerikaya gidiyorum!
hemmen planlar yapmalıyım!