*

Bugün, altı yaşına kadar yaşadığım eve gittim.

Bir garip hissettim kendimi.

Kocaman bahçesi vardı evin, içinde bir sürü meyve ağacı..Ben daha olgunlaşmadan meyveleri aşırırdım dalından, dedem bana kızardı.

Uyduruk bir masa vardı yine bahçede, evcilik oynardık mahalle arkadaşlarımla.Bu arkadaşlarımdan birinin evi yıkılmış, yerine koca bir apartman dikilmiş.Diğer arkadaşlarımdan ses yok, taşınmışlardır belki ya da hala aynı evde yaşıyorlardır.Görsem tanır mıyım 12 yıl aradan sonra?





Abimler okula giderdi, ben arkalarından ağlardım "Ben de gideceğim okula." diye.



Bir de kedimiz vardı bizim; Paşa.. Çok tırmığını yemişimdir ona eziyet çektirirken.Paşa, oyunlarımda benim çocuğum olurdu, yapmadığımı bırakmazdım hayvancağıza.Ama karşılığını da alırdım.Elimden, kolumdan, yüzümden kedi tırmığı hiç eksik olmazdı.



Bakkal vardı evin yakınlarında ama ben ısrarla o zamanki yaşım için hayli uzak olan markete gitmek isterdim elimde iki yüz elli binle.Neler neler alırdım o parayla.Sonra parka uğrardım marketten biraz daha uzak olan.Evden hayli uzaklaşmış olurdum bu sefer.



Küçükken saçlarım daha bir sarıydı, tenim daha bir beyaz.Evin en küçüklerinden ikincisi olduğum için avantajlıydım.Büyükannem mangal yapardı, afiyetle mideme indirirdim ben.

Amcam bisiklet almıştı kuzenimle bana.İlk ve tek bisikletimdi o.Zorla da olsa binmeyi öğrendim, sonra da değmeyin keyfime.Pek çok defa düştüm ama aldırmadım, sokağı bir baştan bir başa dolaşmak acayip mutluluk veriyordu bana.

Abim misket oynar, arkadaşlarından misket üterdi.Ben de onları bir güzel kaybederdim.

Halley pasta çok revaçtaydı o vakitler.Ben de bayılırdım.Dedem getirirdi poşet poşet abur cubur, ben halley arardım.

Abimle çok kavga ederdik, yenilen hep ben olurdum.Zırıl zırıl ağlayarak anneme şikayete giderdim.

Sonra okula başladım.Sabahın köründe abimle el ele okula giderdik.O erken saatte abim bana bakkaldan dondurma alır, onu alelacele yer, okula yetişirdik.

Sonra taşındık.Okulum değişti.Sonra yine değişti, değişti, değişti.Hiçbirini sevmedim.Hem abimden de ayrılmıştım.O kocaman olmuş, liseye başlamıştı.Sınıfta kavga ettiğim arkadaşlarımı şikayet edebileceğim biri de kalmamıştı.

Bu evde dışarıya alışamadım.Bisikletime de binemedim.

Abiminkine binmeye çalıştım, hep düştüm.

Misketim de olmadı o zamandan sonra hiç.

O evden, mahalleden taşınınca ben de yeni bir bene taşındım.



Bugün küçük karamele bir yolculuk yaptım.Ağzımda karamelin tadından ziyade kekremsi bir tat..

Ben o günlere dönmek isterdim..

Bugünlerde hayat hayli zor.